Giuseppe Verdi
Traviata
Tropem takich filmów jak “Diabeł ubiera się u Prady” czy “Prêt-à-Porter” Altmana Znaniecki buduje otoczenie Violetty jak wielki pokaz mody “Vogue’a”.
Premiera
18 / 03 / 2016
O spektaklu
Giuseppe Verdi (1813-1901)
Traviata
Opera w trzech aktach
Libretto: Francesco Maria Piave
Oryginalna włoska wersja językowa z polskimi napisami
Premiera: 18 marca 2016 r.
Realizatorzy
| Reżyseria | Michał Znaniecki |
| Kierownictwo muzyczne | Vladimir Kiradjiev |
| Scenografia | Luigi Scoglio |
| Kostiumy | Joanna Medyńska |
| Choreografia i ruch sceniczny | Elżbieta Szlufik-Pańtak |
| Grzegorz Pańtak | |
| Reżyseria świateł | Bogumił Palewicz |
| Przygotowanie chóru | Małgorzata Bornowska |
| Asystent reżysera | Grzegorz Pańtak |
Obsada
| Violetta Valéry | Marcelina Román |
| Alfredo Germont | Andrzej Lampert |
| Flora Bervoix | Gosha Kowalinska |
| Giorgio Germont | Leszek Skrla |
| Annina | Agnieszka Kadłubowska |
| Gaston de Letorieres | Paweł Wolski |
| Baron Douphol | Krzysztof Bobrzecki |
| Markiz d’Obigny | Adam Tomaszewski |
| Doktor Grenvil | Janusz Lewandowski |
| Józef | Marcin Scech |
| Służący Flory | Ruslan Bilchak |
| Komisarz | Michał Marszałek |
| Orkiestra, chór i balet Opery na Zamku | |
| Dyrygent | Vladimir Kiradjiev |
| realizacja nagrania audio – Jakub Skowroński | realizacja nagrania video – www.nyxmedia.pl |
Opis
Dzieje kurtyzany Violetty, znajdującej po raz pierwszy w życiu prawdziwą miłość i odtrąconej, a jednocześnie śmiertelnie chorej, poruszają publiczność operową od ponad półtora stulecia.
Szczecińska realizacja Traviaty przenosi widza w świat współczesnego blichtru, gdzie jak w lustrze odbija się rozpaczliwa pustka uczuciowa dzisiejszych ludzi. Tropem takich filmów jak Diabeł ubiera się u Prady czy Prêt-à-Porter Altmana Znaniecki buduje otoczenie Violetty jak wielki pokaz mody Vogue’a, gdzie emocje są mniej ważne niż nowe trendy i relacje biznesowe. Wśród bogatych wnętrz paryskiego hotelu, wśród przyjęć i czerwonych dywanów, wśród spektakularnych kostiumów “haute couture” Violetta pokaże znowu swoje współczesne oblicze i stanie się symbolem krytyki dzisiejszych relacji międzyludzkich.
“Blichtr i przepych przedstawienia, połączony z oryginalnymi scenicznymi rozwiązaniami, uwypuklił przy tym możliwości jednego z najnowocześniejszych obecnie teatrów muzycznych w Europie.”
~Dziennik Teatralny
“Znaniecki burzy granicę pomiędzy światem przedstawianym a odbiorcami, gdy barwny korowód uczestników owego show wdziera się na widownię, by urządzić sabat zdjęciowy, prawdziwą orgię selfie.”
~Ruch Muzyczny
